• 18 Haziran 2019, 15:59:53

Kullanıcı adınızı, şifrenizi ve aktif kalma süresini giriniz

Gönderen Konu: İspanyol Yusuf'un 'Dönüş' hikayesi  (Okunma sayısı 426 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı __MiM__

  • __HiÇ__
  • *****
  • İleti: 9638
  • Teşekkür 51
İspanyol Yusuf'un 'Dönüş' hikayesi
« : 12 Ağustos 2010, 02:01:34 »
İspanyol Yusuf'un 'Dönüş' hikayesi

Karşıma dikilen bu kısa boylu adamdan hayatımın en etkileyici hikayelerinden
birini dinleyeceğimi bilseydim, herhalde o ilk anda takındığım ‘lakayt tavrımın’
ne kadar utanılası bir tavır olduğunun farkına varırdım.

Oysa O, mütevazi bir eda ile karşıma geçmiş ve “Are you Turkish-Türk müsünüz?”
diye sormuştu.

Elimdeki mikrofondan gazeteci olduğum belli oluyordu.

Türkiye’den geldiğimi de yanımdakilere sorarken öğrenmişti.

Dünyanın öbür ucunda Amerika’nın Los Angeles kentindeydik.

Amerikalı değişik Müslüman gruplar, Suudi Arabistan Yönetimi’nin
yaptırdığı bir caminin açılış töreninde bir aradaydı.

O’da oradaydı.

 “Yes” diye cevap verdim kısa boylu adama.

“Evet türküm.”

“Size anlatacak bir hikayem var” dedi.

Herkesin kendine göre anlatacak bir hikayesi vardı ama ben herkesin
hikayesini dinlemek zorunda mıydım…!

Yüzüne karşı söylemesem de aklımdan bu cümleyi geçirdiğimi fark etmiş
olmalıydı ki ısrar etti.

“Benim hikayemde Türkiye çok önemli bir yer tutuyor” dedi.

“Eh anlat o zaman” dedim yarı gönüllü yarı gönülsüz. 

“Ben bir dinsizdim. İnançlarım yoktu. Ama bir taraftan da bu hayatta ne işimiz var
diye kendi kendime sorup duruyordum. Bir arkadaşım Uzakdoğu dinlerinden söz etti.
Ben de gidip bu dinleri yerinde araştırayım diye buradan (Los Angeles’tan) yola çıktım.

Elimde Budizm’i, Hinduizm’i anlatan kitaplar vardı. Avrupa üzerinden İstanbul’a geldim.
Akşama doğru Sultanahmet Meydanı’nda aylak aylak dolaşırken karşıdaki minarelerden
birden o ana kadar hiç duymadığım bir ses yükseldi.”

“Ezan” diye araya girdim.

Artık dinlemekte olduğum hikayenin gerçekten etkileyici bir seyir
izlemeye başladığını anlamıştım.

Ve artık konuyla ‘ilgiliydim.’

Devam etti kısa boylu adam. 

“Sonradan öğrendim ki o gün Ramazan ayının ilk günüymüş. Etrafımda insanlar
bir taraftan oruçlarını açıyor, öbür taraftan telaşlı adımlarla camilere akın ediyordu.
Zaten dinlediğim ezan çok hoşuma gitmişti.”

 Elini kalbinin üzerine doğru tutup “burada bir hareketlilik olduğunu fark ettim.”


Sonra ne oldu? diye devam etmeye zorladım.

“Kararımdan henüz vaz geçmemiştim. Hindistan’a kadar yolum vardı. Ama ezan
sesini duyduktan sonra içimde bir heyecanlanma oldu ve İslam Dini ile ilgili bir
şeyler öğrenmem gerektiğini düşündüm. Aldığım kitapları yolda okuyordum.
Ve okuduğum her şey beni müslümanlığa yaklaştırıyordu.”


 Sonra?

“Böylece Afganistan’a kadar ulaştım. Amerika’nın batı yakasından başlayan
yolculuğun sonlarına doğru gelmiştim. İşte buradan sonra Hindistan’a ‘son durağa’
varacaktım. Ancak İstanbul’dan sonra yaşadıklarım, görüp okuduklarım, yola çıkarken
koyduğum hedefleri ‘işlevsiz’ hale getirmişti.”

 “Afganistan’da bu yolculuğu daha fazla devam ettirmenin bir anlamı kalmadığına
karar verdim. Orada Müslüman oldum. Sonra gerisin geriye buraya ‘Amerika’ya’
döndüm. Sultanahmet’te bir iftar vakti okunan ezan, bütün hayatımı değiştirmişti.”


 “İsminiz ne?” diye sordum kısa boylu adama.

“Ben bir İspanyolum. Müslüman olduktan sonra Yusuf ismini aldım” diye karşılık verdi.

“Bu hikaye ne zamana ait” diye devam ettim.

“Yıllar öncesine ait” diye karşılık verdi.

“Yeni hayatınızda ne değişti” diye son bir soru sordum.

Tek cümlelik müthiş bir final cümlesi kurdu.

“I found my compass which I lost” dedi.

“Kaybettiğim pusulamı buldum.”

Mehmet Acet

Bana öyle bir resim çiz ki... Gözlerim açıkken değil, kapatınca göreyim!

insan

  • Ziyaretçi
Ynt: İspanyol Yusuf'un 'Dönüş' hikayesi
« Yanıtla #1 : 11 Eylül 2010, 09:28:23 »

Karşıma dikilen bu kısa boylu adamdan hayatımın en etkileyici hikayelerinden
birini dinleyeceğimi bilseydim, herhalde o ilk anda takındığım ‘lakayt tavrımın’
ne kadar utanılası bir tavır olduğunun farkına varırdım.

Yok ananm babam ,ne kadar inandık desekte halen İNSANın üstünlüğünü anlamamışsak inancımız HAVAda kalıyor..
Gördüğümüz İNSANlara önce şöyle bir bakıp belli bir kategoriye sokup ondan sonra bu düşüncenin verdiği ön yargıyla İNSANa muamele ediyoruz..
Sonrada biz MÜSLÜMANlar diye sadece boyumuzu değil insanlık kaltemizin üstünde söylemlerde bulunup kendimizi olmadığımız inananlar gibi göstermeye çalışarak ömrümüzü bitiriyoruz..gibi...
*****
Bu ülkade okunana EZAN islam bilğisi olmayan bir insana Müslüman kimliği kazandıra biliyorsa  !
Kendi ülkemizde bereber yaşadığımız iinsanların İSLAMa geçeşinine vesile olamıyorsak ..!
Bizim dinimizi YAŞAYIŞIMIZda yaşamayış/ımızın vebali var demektir..


 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40