• 15 Temmuz 2020, 04:05:02

Kullanıcı adınızı, şifrenizi ve aktif kalma süresini giriniz

Gönderen Konu: ÝNSANI DÝNLERKEN…  (Okunma sayısı 537 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı M@nço

  • TaLiP
  • **
  • İleti: 186
  • Teþekkür 26
  • Hikaye ve Senaryo Yazarý-Radyo Programcýsý
ÝNSANI DÝNLERKEN…
« : 11 Kasım 2011, 16:30:38 »
Kendisini dinlerken, dinlendiðimi bildiðim insanlar var… O saatlerce konuþsa, bana mýsýn demem, dinlerim.
Dünyanýn en güzel þeyi, biriyle konuþurken dinlemek! Ama tek taraflý olmamak kaydýyla buna olur verilmeli… Yani karþýndaki kiþide seni dinlemeli! Bu alýþveriþ iki taraflý olmalý… Dengeli olmalý.

Ben konuþurken buna çok önem veririm. Bir defa konuþtuðum kiþiyle ilk defa yan yana gelmiþsem, onu dinlerim. Onu tanýmak için ona hep konuþma fýrsatý veririm. Onu konuþtururum. Onu dinlerim. Ama ikinci veya üçüncü defa hatta birçok defa yan yana gelmiþsem bu defa yine o hep konuþuyorsa mecburiyetten dinlerim. O konuþur ben dinlerim. Ama onda olmadan dinlerim. Ýþ olsun diye dinlerim. Dinlemek zorunda kaldýðýmdan dinlerim.

Çevremizde her tip insan var… Böylesi de, gayet normal bir þey! Ancak, insanýn kendini birazcýk kontrol etmesi; baþkalarýna fýrsat vermesi gerekli. Hayatýmý çoðu zaman arkadaþlarýma, dostlarýma adeta vakfettim. Yani, o olabilmek veya onda olmak adýna, benden ödün verdim. Onun benden anladýðýný hissettiðim insana karþý yalnýz bu fedakârlýðý düþünmüþümdür. Beni anlamayaný, anlamak için böyle bir çetin yola da çýkmam. Ben arkadaþýmýn bana olan baðlýlýðýna emin olmuþsam onun bazý eksikliklerini görmem… Atmýyorum, palavra deðil dediðim. Gerçekten görmem.

Ýnsanýz netice de, övgüden anlamayan biri var mýdýr; bu dünya da? Herkesin övgü hoþuna gider. Ama eleþtiriye sýra geldiðinde, çatýrtý duyulur. O zaman bir denge metodu mu, kurmalýyýz? Ýliþkilerimizi devamlý kontrol ederek mi, yürütmeliyiz? Bu mümkün mü? Hayýr. Böyle bir þey çok zor! Ýnsanýn insanla iliþkisinde, sýcak bir ortam oluþur. Bu her gün “Efendim… Biz… Siz… Beyefendi… Hanýmefendi” kavramlarýný ortadan kaldýrýr. Senli benli sohbet geliþmeye baþlar. Bu durum hem iyi, hem kötü! Birincisi, samimi olmak gerektiðine en fazla inanlardan biriyim. Bu iyi bir þey ama dozajýný kaçýrmamak kaydýyla! Ýþte dozajýn kaçtýðý yerde; orda bazý taþlar yerinden oynuyor ve sululuk devreye giriyor.

O zaman ikinci faktör kendiliðinden oluþuyor… Ýþ kötüye gidiyor.
Ýnsaný tercih ederken iyi analize etmeliyiz diye düþünüyorum. Ancak bu defa da sanki insan kimya vs. gibi bir madde mi ki; onu tahlil edelim veya laboratuara götürüp, üzerinde çalýþmalar yapalým; gibi bir soru aklýmý karýþtýrýyor? Öyleyse nasýl anlamalýyýz, nasýl çözmeliyiz þu insaný? Ýnsanýn ham maddesi, yani duygu ve düþüncelerini analiz etmek bence onu anlamanýn en güzel yolu! Hedefe yaklaþtýk gibi!

Ýnce, nazik, kibar insana caným feda derim. Erkek olsun, bayan olsun beni anlayaný, beni takdir edeni veya güzel olan þeyleri benimle birlikte göreni, gördüðüm birine tüm varlýðýmý baðýþlayacaðýmý söylerim. Bu baðýþ, manevi bir hazzýn ödülüdür. Karþýlýksýz bir sevginin tezahürüdür. Ýyi insaný methederim… Göklere çýkarýrým. Çok fazla yað kokuyor, derler. Hiç aldýrmam. Ýnsanýn yüzüne karþý methedilmediðini kendi inanç akidelerimden bilirim… Ancak Mevlana Hz.leri þöyle yaklaþýr, bu güzelliðe: “Bir adamýn birçok hüner, fen, bilgi sahibi olduðuna bakma! Verdiði sözde duruyor mu? Vefasý var mý? Asýl ona bak!

Hakla ettiði sözleþmeyi yerine getiriyorsa, insanlara verdiði sözde duruyorsa, vefalýysa onu istediðin kadar öv! Onun iyi vasýflarýný bir bir say! O, senin övgünden, saydýðýn meziyetlerden daha üstün bir kiþidir.”
Ben Mevlana gibi bakýyorum, övgüye! Ama, methiyesini yaptýðým insanýn; bir zaman sonra sözünde durmadýðýný görüyorum. O zaman kýrýlýyorum… Kendimde üzülüyorum. Benim yaptýðým övgü yanlýþ yereymiþ, diyorum. Ben bilmeden ne yapmýþým, diyorum.
Bu farkýnda olmadan yaptýðým eðer hataysa, bir suçsa yaptýðým; affet beni ALLAH’ým. Ýnsaný tanýmakta biraz gecikiyorum. Bazen yanýldýðýmý geç olsa da, fark ediyorum ve en azýndan hatamdan dönüyorum o an.

Ýnsaný dinlerken elde ettiklerimden yola çýktým… Yol, yolcusunu nereye getirdi. Dur durak dinlemeden gidiyorum… Bir durmalý deðil mi?


Kadir YAVUZ
Fark edilmek için çok küçük olduðunu düþünüyorsan, kapalý bir odada bir sivrisinekle uyumayý dene.

Afrika Atasözü

Çevrimdışı Rusenim

  • MoR ZaMßaK
  • UzMaN ÜYE
  • ***
  • İleti: 1080
  • Teþekkür 11
ÝNSANI DÝNLERKEN…
« Yanıtla #1 : 11 Kasım 2011, 17:15:49 »
Manço abi güzel bir paylaþýmdý teþekkürler.. :gul[1]:

Çevrimdışı M@nço

  • TaLiP
  • **
  • İleti: 186
  • Teþekkür 26
  • Hikaye ve Senaryo Yazarý-Radyo Programcýsý
ÝNSANI DÝNLERKEN…
« Yanıtla #2 : 11 Kasım 2011, 23:05:16 »
Manço abi güzel bir paylaþýmdý teþekkürler.. :gul[1]:
rica ederim;-)
Fark edilmek için çok küçük olduðunu düþünüyorsan, kapalý bir odada bir sivrisinekle uyumayý dene.

Afrika Atasözü