• 30 Mayıs 2020, 02:46:26

Kullanıcı adınızı, şifrenizi ve aktif kalma süresini giriniz

Gönderen Konu: ÝNCÝTMEMEK VE ÝNCÝNMEMEK  (Okunma sayısı 521 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı yorgun

  • FoRuM Dostu
  • TaLiP
  • ****
  • İleti: 146
  • Teþekkür 18
ÝNCÝTMEMEK VE ÝNCÝNMEMEK
« : 16 Aralık 2012, 00:21:53 »
HAYAT HALLERÝN tebdilinden ibaret. Her bir ilahi isim, bizi kendi rengine boyamak niyetiyle, sýrasýyla üzerimizde hükümferma oluyor. Bazen isimler ana renklerin ara renkleri oluþturmasý gibi birarada yansýyorlar üzerimizde, her birinden bir tutamlýk haller yaþýyoruz o vakit. Karýþýk, karmaþýk. Sevgi ve nefret arasý, rahmet ve gazap arasý, umut ve korku arasý haller. Bir yandan sahiplik iddia etmek istiyor, ama sorumluluk yüklenmekten kaçýyoruz, bir yandan korunup kollanmak istiyor, ama kendimizi özgür hissedebiliyoruz. Bu hallerin tebdilinde, bu denizin dalgalarýnda, kimi zaman bir sörfçü gibi iyi bir dalga yakalayýp hýzla yol alýyoruz, kimi zaman da akýntýya karþý yüzmeye, dalgalarýn altýndan yüzeye çýkabilmeye çabalamaktan, bitap düþüyoruz. Bir bakmýþýz, ne saadet, rüzgar bizden yana. Bir bakmýþýz, hayret, nasýl hayatta kalmýþýz?

Ýnsanýn bu hayat daðdaðasý içinde bir de maksadý var. Yaratýlýþ hikmeti. Genel ve özel varlýk sebebi. Bir insan olarak, üzerine yüklenmiþ esmanýn hakkýyla taþýyýcýsý olmak. Bir birey olarak, insanlar içinde bizatihi kendi yaradýlýþ hikmetini, ismi azamýný keþfetmek, onda yükselmek, uruç etmek. Ben þöyle dua ediyorum: ALLAHým beni yaratmandaki maksad her ne ise ona ulaþmama yardým et.

Ýbn-ül Arabi insanýn ayn-ý sabitesini böyle izah ediyor: Bizim yaradýlýþ hakikatimiz, maksadýmýz, özel hikmetimiz. Ýçinden çýktýðýmýz çekirdek ve olacaðýmýz meyve. Ziraat edenin bizi arz topraðýna ekmekle bizden almak istediði ürün. Onun ne olduðunu bilmiyoruz. Ona ulaþabilecek miyiz, yoksa kimimiz tohumunu bile çatlatamadan, filizlenip baþýný hava alemine uzatamadan, serpilip geliþemeden, yapraklanýp çiçeklenemeden, meyveye duramadan, hamken piþemeden, yarým mý kalacaðýz? Yarým kalmayalým lütfen! Bunca emek, yarým kalmak için çok yazýk! O külli kudretin emeðine de, bu cüzi kudret lemasýnýn emeðine de yazýk! Görüyorsunuz ya, serpilememiþim henüz, kudrette ikilik var sanýyorum.

Konevi tevhidin ilk aþamasýný ‘la ilahe illALLAH’ ikinci aþamasýný ‘la kuvvete illALLAH’ üçüncü aþamasýný ‘le mevcude illALLAH’ cümleleri ile özetler. Buna göre ben daha ikinci aþamaya bile geçememiþ olmalýyým. Kudretteki ikiliði bir etmek için düþüncemi zorlamam, hayalimi yormam, katýr gibi direnen nefsimi ardýndan ittirmem gerekiyor.

Konevi bir de þunu söylüyor: “Þayet insan kendinden maksat olan þeyi görseydi,yani kendi kemalini, ondan baþka bir þey düþünemez olurdu. Bir aþýk gibi bir meczup gibi ona çekilir, baþka birþeyi görmezdi.”(Miftahul Gayb) Elbette bu benim Konevi’den fehmime düþen. Onun dilini aynen nakletmek de zor, aynen anlamak da. Ancak yer yer “Biliyorum bunlarý anlamadýn ama…” diyen þefkatli uslubu yok mu! Sizi dizi dibinde tutmaya devam ediyor. Ve onu anladýðýnýz kadarýyla anlatmanýza izin veriyor. Baþka türlüsü namümkün. Cümlelerini kalbe ekilen çekirdekler gibi ne zaman nasýl çýkacaklarýna aldýrmadan itimadla alýyorum. Onlarý çýktýklarýnda bileceðim, belki bu dünyada belki berzahta. Ýþin doðrusu orada ona soracak çok þeyim var, belki burada da…

Ýnsan-ý kamilin tasarrufundan söz ederken onun sadece dünya hayatýndakilere deðil, berzahtakilere de tasarrufu, onlarla konuþmasý, alakasýndan söz ediyor. Merak ediyorum bir kamil dünyadan berzaha tasarruf edebiliyorsa, berzahtan dünyaya da tasarruf edebilir mi? Kimi zaman sorularýma cevap mahiyetinde zihnime düþenler, alakadar olduðum kamilin eseriyle deðil, bizatihi kendiyle mi ilgili. Bana cevap veren kitap vasýtasýyla onun mübarek ruhu mu? Yoksa kamillerin kitaplarý onlarla berzahta da olsalar konuþabilmek için bir telefon hattý mý? Öyle hissediyorum. Okurken aramda bir bað beliriyor. Bu herhangi bir zatýn kitabýný okurken böyle olmuyor. Sadece ümmetin muhakkiklerini, yýldýz misali velilerini okurken oluyor. Onlarda ne var? Nasýl bu kadar kolayca kalbime nüfuz ediyorlar?

Konevi’yi görme arzusu uyanýyor içimde. Keþke! Belki, bir gün. Umulur ki, görüþüm bir gün onu da görebilecek denli berraklaþýr.

Sufiler ‘Ýncitme ve incinme’ diyorlar bir düstur, bir kaide gibi. Ýncitmeden ve incinmeden nasýl yaþar ki insan? Düþünce yine yardýmýma koþuyor. Ýnsan sünnete riayete azami dikkat gösterir, niyetini sahih tutarsa incitmeyebilir. Ýnsan baþýna gelen þeyi sebebe deðil Müsebbib-ül Esbab’a verirse, incinmeyebilir. Ýlkinde cüz-i iradenizi küll-i iradede eritmeniz bunun için de kendi tavýr ve alýþkanlýklarýnýzý satýp, yerine peygamberin tavýr ve davranýþlarýný almanýz gerek. Ýkincisi için ise gayrýn cüz-i iradelerini küll-i iradede eritip, onlarýn tümün tecelliler olarak görmeniz gerekli.

Ýncitmemek ve incinmemek, ancak hakkýyla ‘La kuvvete illa hu’ diyebilmekle mümkün. Kuvvetini de gayrý kuvvetleri de ona vermekle. Kuvveti tevhid etmekle. Yalnýz onu Kadir bilmekle. Gayrý da mutlak aciz görebilmekle. Demek tevhidin ikinci makamýný bilmek, aczi bilmekten geçiyor. O halde buna yoðunlaþmak gerek. Nefse aczini her durumda temrin ettirmek, gayrýn acizliklerine þefkatle göz gezdirmek, bir de kalbin pasýný ‘la havle ve la kuvvete illa billah’ ile iyice temizlemek. Zikri ve fikri buna yoðunlaþtýrmak. Böylece biraz daha boy vermek, biraz daha dal budak salmak. Kesbî olana gayret edip, vehbî olana dua etmek. Bakýn bu kez de ilmi ikiye böldüm, kesbî olan ve vehbî olan. Ben iflah olmayacak mýyým? Ne çare ki, bu makamdan öyle görülüyor.

Kendime þefkat etsem iyi olacak. Ýbnül Arabi’nin dediði gibi “Nefsim benim en yakýn komþumdur, iyiliðe önce ondan baþlamam gerek.” Umarým zamanla bu þaþýlýðým düzelir. Müþahedede olmasa da teoride bir olduklarýný biliyorum ya, bu da bir çekirdektir, bu da bir tesellidir. Çekirdeði olan ahirette neþvü nema umut edebilir. Çekirdeði olmayana yazýk, onun serpilecek bir þeyi yoktur.Yukarýda bir yerlerde ikiliði birliðe döndürecek, gözümdeki þaþýlýðý giderecek bir makam var biliyorum. Oraya çýkmak için niyaz ediyorum.Komþuma, üçüncümüz ALLAH olan nefsime, yol arkadaþýma, “Üzülme diyorum, ALLAH bizimle.” Madem ki niyazýmýz var...


Mona Ýslam

Çevrimdışı insan

  • UzMaN ÜYE
  • ***
  • İleti: 1624
  • Teþekkür 63
ÝNCÝTMEMEK VE ÝNCÝNMEMEK
« Yanıtla #1 : 22 Aralık 2012, 18:18:33 »




Gel ey kardeþ, Hakký bulayým dersen,
Bir kâmil mürþide varmayýnca olmaz,
Resulün cemalin göreyim dersen,
Bir kâmil mürþide varmayýnca olmaz..!

Niceler gittiler mürþid arayý,
Arayanlar buldu derde devayý,
Bin kez okur isen aktan karayý,
Bir kâmil mürþide varmayýnca olmaz..!

Gel þimdi kardeþler gidelim bile,
Nice aþýklarýn baðrýný dele,
Cebrail delildir, Ahmed’e bile,
Bir kâmil mürþide varmayýnca olmaz..!

Kadýlar mollalar cümle geldiler,
Kitaplarýn hep bir yere koydular.
Sen bu ilmi kimden aldýn dediler.
Bir kâmil mürþide varmayýnca olmaz...!

Yunus Emre bunda mânâ var dedi,
Bir kâmil mürþide sen de var þimdi,
Hazret Musa’ya Hýzýr’a var dedi,
Bir kâmil mürþide varmayýnca olmaz..!

Çevrimdışı insan

  • UzMaN ÜYE
  • ***
  • İleti: 1624
  • Teþekkür 63
ÝNCÝTMEMEK VE ÝNCÝNMEMEK
« Yanıtla #2 : 13 Ocak 2013, 18:21:49 »

“Âþýk der incitenden
Ýncinme incitenden
Kemalde noksan imiþ
Ýncinen incitenden”
 
(Alvarlý Muhammed Lütfi)