• 23 Eylül 2019, 03:41:16

Kullanıcı adınızı, şifrenizi ve aktif kalma süresini giriniz

Gönderen Konu: Vermek Güzelleştiriyor İnsanı...  (Okunma sayısı 684 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

SaBa_YeLi

  • Ziyaretçi
Vermek Güzelleştiriyor İnsanı...
« : 28 Şubat 2010, 08:59:35 »




VERMEK’, ne güzel bir kelime.

 Kulak vermek, gönül vermek ve ALLAH yoluna hayatı vermek…

İllâ ALLAH için vermek, ne veriyorsak O’nun adına vermek.

 Verirken güzelleşiyor, seviniyor, mü’min olduğunu anlıyor insan.

İşte sahabelerin de yaşadığı bu halis sevinçlerden bir numune:





Tâbiîn âlimlerinden Ebû Hâlim, Seleme bin Dinar anlatıyor:

“Bir gün, Ashâb-ı Kiram’dan Sehl İbn-i Sad (ra): ‘Cuma günleri pek sevinçli olurduk’ dedi. ‘Niçin sevinçli olurdunuz?’ diye sordum.

Şunları söyledi: ‘Yaşlı bir hanım ninemiz vardı. Su kenarlarına dikilen pazı köklerini toplar, onları bir şömineye koyar, içine biraz arpa ilâve ederek pişirirdi.

Bu yemeğin içinde ne iç yağı, ne et yağı olurdu. Cuma namazını kılıp döndüğümüzde onu ziyaret ederdik, onun bize ikram ettiği bu yemeğe kaşık sallardık.” (Buharî, Cum’a; 40)


Vermek güzelleştiriyor insanı.


Vermemek, elindeki nimeti kendinden bilmek, kendine ait zannetmek, cimriliktir.

 Cimrilik ise cehennem ağacından bir daldır.

ALLAH’ım, kim ne verirse versin, onun eliyle gönderen Sen’sin.

Bizi de verenlerden eyle, vermekle sana yaklaşanlardan eyle.





Mevlânâ Câmi’den ibretli bir öykü:


“Bir cömerte sordular: ‘Muhtaçlara verdiğin, yoksullara dağıttığın şeylerden dolayı gönlünde, kibir ve fakirler üzerine bir minnet yüklemek hisleri geliyor mu?’

Cömert şöyle cevap verdi:


‘Hayır, ne münasebet! Ben bir şey verirken, kendimi aşçının elindeki kepçe gibi farz ediyorum. Veren aşçıdır, fakat kepçeden geçiyor. Kepçe, ‘Rızkı veren benim’ gibi bir histe bulunabilir mi?!’


“Verilen rızk insanların elinden çıkıyorsa da, asıl veren Cenâb-ı Hak’tır.

 Bundan dolayıdır ki, rızka vâsıta olan hiç kimsenin minnet yüklemesi doğru değildir.”

Vermek güzelleştiriyor, insana yakışıyor.

Ve onu ALLAH’a yaklaştırıyor.

 Hele verenin, verdirenin sadece ALLAH (cc) olduğunu bilmek ne kadar izzetli ve şerefli, yüksek bir hâldir.





Rabbimizin güzel isimlerinden biri de Cevad’dır, yani ‘çok ihsân eden, çok cömert olan’.

Rabbimiz, Cevad isminin bir tecellisi olarak yarattığı kâinattaki her bir canlıya bol bol ihsan etmekte, yeryüzünü bir nimet sofrası halinde açmakta, hiç kimsenin sayamayacağı sayısız nimetlerini o sofrada sermektedir.

Yine bu ismin tecellisidir ki, bahar ve yaz mevsimlerini gayb hazinesinden gelen binler nimetlerle yüklü birer vagon hâline getirip, onları en tatlı ve lâtif rızıklarla doldurup göndermektedir.

ALLAH cömert olduğu gibi, bizim de cömert olmamızı, bizim de kendi servet ve mallarımızdan gücümüz yettiği oranda yardım ve hayırda bulunmamızı istiyor.





Bir hadis-i şerifte:

 “ALLAH tayyiptir, iyiliği sever; ve ALLAH cömerttir, cömertliği sever” buyurulur. (Tirmizî, Edep; 41)
İnanan bir insan, hakîkî bir tevekkülle ALLAH’a bağlanmıştır.

Her şeyi verenin de alanın da O (cc) olduğuna inanmıştır.

Her şeyle birlikte kendisinin ve elindekilerin de, Rabbinin mülkü olduğunu ve O’nun hazinesinin ise bitmez tükenmez olduğunu bilir.

Bu bilginin getirdiği güvenle, Hak yolunda yapacağı harcamanın neticesinde, sonsuz hazinelerin sahibi olan ALLAH’ın (cc) kendisini asla muhtaç bırakmayacağına inanır.

İmanı kuvvetlendikçe tevekkülü artar, tevekkülü kuvvetlendikçe cömertliği artar.

Cömertlik, inancımızın kuvvetini gösteren ölçülerden biridir.





Hz. Peygamberimiz (asm) bir başka hadis-i şerifinde şöyle buyurur:

“İki haslet vardır ki, onların ikisi de bir mü’minde bir araya gelmez: Cimrilik ve kötü ahlâk.” (Tirmizî, Birr; 41)
Gerçekten de cimrilik kuvvetli bir imanla bir arada olamaz, çünkü hayatı ve hayatına lâzım olan her şeyi yoktan var eden sonsuz merhamet sahibi bir Rabb’e iman eden kimsenin, fakir olacağı endişesiyle cimrilik yolunu seçmesi, Yüce Yaratıcının sonsuz rahmetine olan o temiz imanı zedeler, sarsar.

 Hem bizdeki mal-mülk de fânidir, her an elimizden çıkabilir. İnanana yakışan, ALLAH’ın vaadine kulak vermektir, şeytanın telkin ve vesveselerinden uzak kalmaktır.

“Şeytan sizi fakir olacaksınız diye korkutur ve kötülüğü emreder. ALLAH ise lütfundan bir mağfiret ve bir kâr vaad ediyor. ALLAH’ın kudreti geniştir, her şeyi kemâliyle bilir.” (Bakara, 268)






Vermek insanı güzelleştiriyor.

Rabbimize yakın ediyor.

Bırakın vermeyi, vermeyi istemenin kendisi bile güzel.

 “Vermek istemeseydi, istemek vermezdi.

” ALLAH, vermek istemeseydi, bize de isteme duygusunu vermezdi.

 ALLAH’ım, kim ne verirse versin, o verme duygusunu insanda yaratan da Sen’sin.

Cömertlik yolu, Peygamberlerin yoludur. Her iki dünyanın mutluluğudur.

Nasıl olsa elimizden çıkacak olan dünya malı ile ALLAH’ın rızasını ve ebedî sevapları kazanmak, gönülleri fethetmektir. Bu ne büyük bir şeref ve fazîlettir.





Hz. Ali (ra):


“Dünya sana yöneldiği zaman, ondan ALLAH yolunda harca” diyor. “Çünkü o ALLAH yoluna harcamakla yok olmaz.

Dünya senden uzaklaştığı zaman, yine ondan ALLAH yolunda harca, çünkü o senin elinde kalmaz.”

Vermek, sevmek demektir.

 ALLAH için vermek, onun en güzel isimlerinden biri olan Cevâd ismine aynadarlık etmektir.





Vermek kolay değil…

Güzel hasletler her zaman ve herkeste doğuştan bulunmayabilir.

Bir insan cömert olmayabilir veya hayır ve iyiliğe karşı elini alıştırmış da olmayabilir.

Ama şurası bir gerçek ki, her güzel haslet gibi cömertlik de, irâdemizi zorlamakla elde edilir.

 İnsan vere vere, vermeye alışır. Vermek duygusu, onun bir melekesi haline gelir.

 Ruh, vermekten ulvî bir zevk almaya başlar.

Evet, hiçbir karşılık ve menfaat beklemeden, sadece ALLAH için yapılan yardımlar ve ikramlar, inanan insanların ebedî kârıdır, kazancıdır.

Fakirlere ve ihtiyaç sahiplerine yapılan yardımlar, ALLAH nâmına ve O’nun emri dairesinde olmadığı takdirde, boşu boşuna gider ve birtakım tehlikeli sonuçlar doğurur.






Ey sevgili ALLAH’ım, Rabbim, Rahman’ım! Biz bu dünyada senin misafiriniz. Sofra Senin, nimetler Senin, karşında boyun bükmüş duruyoruz. Senden gelen her şeye râzıyız. Sen bizi, bizden daha çok düşünürsün. Her hâlimizi bizden daha iyi bilirsin. İhsan ve in’âmını bekliyoruz. Ümidimizin boşa çıkmayacağını biliyoruz. Âmin.




Selim Gündüzalp
Yeni Asya Gazetesi
« Son Düzenleme: 28 Şubat 2010, 12:49:26 Gönderen: SaBa_YeLi »

SaBa_YeLi

  • Ziyaretçi
Ynt: Vermek Güzelleştiriyor İnsanı...
« Yanıtla #1 : 28 Şubat 2010, 13:05:40 »



Yine onlar, ALLAH'ın hoşnutluğunu kazanmak amacı ile sabrederler, namazı kılarlar, kendilerine verdiğimiz rızıktan gizlice ve açıkça hayır yolunda harcarlar, kötülüğü iyilikle savarlar. İşte geçici dünyanın ardından gelecek olan mutlu akıbet onları bekliyor.” (Ra’d; 22)





“Ey müminler, kazandıklarınızın temiz ve kaliteli olanları ile sizin için topraktan yetiştirdiklerimizden sadaka verin, sakın kendiniz göz yummadan almayacağınız, adi ve kalitesi bozuk şeyleri vermeye kalkışmayın. İyi bilin ki ALLAH'ın hiçbir şeye ihtiyacı yoktur, övülmek O'na mahsustur.” (Bakara; 267)





“Ey müminler, tıpkı ALLAH'a ve Ahiret gününe inanmadıkları halde başkalarına gösteriş olsun diye mallarını harcayanların yaptıkları gibi, sadakalarınızı başa kakarak ve onur kırma aracı haline getirerek boşa çıkarmayın. Böylesi, sağanak halindeki bir yağmura tutulunca, çır çıplak kalan toprakla örtülü bir kayaya benzer. Bunlar yaptıkları iyilikten hiçbir şey elde edemezler. ALLAH kâfir topluluğu doğru yola iletmez.”(Bakara; 264)






“Buna karşılık mallarını ALLAH'ın rızasını elde etmek ve gönüllerindeki imanı pekiştirmek için harcayanların durumu da yüksekçe bir tepedeki bol yağmur alarak ürünlerini iki kat olarak veren ve bol yağmur görmediğinde de mutlaka çisinti gören verimli bir bahçe gibidir. Hiç kuşkusuz ne yaparsanız ALLAH onu bilir.” (Bakara; 265)

“ALLAH yolunda ne harcarsanız, karşılığı tam olarak size ödenir, kesinlikle haksızlığa uğratılmazsınız.“ (Enfal; 60)






“Eğer sadakaları açıktan verirseniz bu güzeldir. Şayet onları kimse görmeden fakirlere verirseniz bu sizin için daha hayırlıdır ve bu, bir kısım günahlarınızın silinmesine vesile olur. ALLAH yaptıklarınızdan haberdardır.“ (Bakara; 271)







“Kendilerini ALLAH yoluna adamış, bu yüzden yeryüzünde (dünyalık için) koşmaya fırsat bulamayan ve hayâları yüzünden tanımayanlar tarafından varlıklı sanılan fakirlere yardım edin. Sen onları yüz ifadelerinden tanırsın. Yüzsüzlük edip hiç kimseden bir şey istemezler. Yaptığınız her hayır amaçlı harcamayı kuşku yok ki ALLAH bilir.“ (Bakara; 273)





“Şeytan fakirlikle korkutarak size cimriliği, kötülük işlemeyi emreder. Oysa ALLAH size kendi katından bağışlama ve bol nimet vaadeder. ALLAH'ın lütfu geniştir, O her şeyi bilir.“ (Bakara; 268)
“Verdiğiniz her nafakayı, adadığınız her adağı kuşku yok ki, ALLAH bilir. Zalimler için bir yardımcı yoktur.“ (Bakara; 270)





« Son Düzenleme: 28 Şubat 2010, 13:07:17 Gönderen: SaBa_YeLi »

Çevrimdışı __MiM__

  • __HiÇ__
  • *****
  • İleti: 9638
  • Teşekkür 51
Ynt: Vermek Güzelleştiriyor İnsanı...
« Yanıtla #2 : 28 Şubat 2010, 14:40:31 »
can ablam benim, emeklerin yüreğin kadar güzel!
kuru bir teşekkürden başka bir karşılığı olmasını ne kadar isterdim halbuki...
Rabbim binler kez razı olsun sizden sevgili mahru ablam...
yazacak başka söz bulamıyorum!

Bana öyle bir resim çiz ki... Gözlerim açıkken değil, kapatınca göreyim!

SaBa_YeLi

  • Ziyaretçi
Ynt: Vermek Güzelleştiriyor İnsanı...
« Yanıtla #3 : 28 Şubat 2010, 15:01:23 »
can ablam benim, emeklerin yüreğin kadar güzel!
kuru bir teşekkürden başka bir karşılığı olmasını ne kadar isterdim halbuki...
Rabbim binler kez razı olsun sizden sevgili mahru ablam...
yazacak başka söz bulamıyorum!

Güzel bakan güzel görürmüş abicim...

Sizin herşeyden değerli dualarınız yeter...

Rabbim sizlerdende razı olsun inş... :gul: :gul: :gul:

SaBa_YeLi

  • Ziyaretçi
Ynt: Vermek Güzelleştiriyor İnsanı...
« Yanıtla #4 : 04 Mart 2010, 11:45:59 »




Sahip olduklarınızdan verdiğinizde,çok az şey vermiş olursunuz;
gerçek veriş,kendinizden vermektir....

Çok fazla şeye sahip olup,çok az verenler,
bunu gösteriş isteyen gizli arzuları için yaparlar,
ki buda hediyelerini yararsız kılar...

Bazıları vardır ki,çok az şeye sahiptirler ve hepsini verirler...

Bunlar hayata ve hayatın definesine inananlardır ve kasaları hiç boş kalmaz...




Bazıları sevinçle verirler,
bu sevinç onların ödülüdür...

Bazıları ise ızdırap içinde verirler
ve bu acı onların hayatıdır...




İstendiği zaman vermek güzel bir davranış olabilir;
fakat istenmeden,
ihtiyacı hissederek vermek çok daha anlamlıdır...

Ve cömert olan için,verecek kimseyi aramak,
veriş olayından daha fazla sevinç getirir...

Vermekten alıkoyacağınız herhangi birşey olabilir mi?
sahip olduğunuz herşey birgün verilecektir...





Çoğunlukla şöyle dersiniz;
"vereceğim ama,hak edeni bulabilsem.."

...ne korulukta ki meyve ağaçları böyle düşünür,nede çayırda ki sürüler...
onlar,saklandığında çürüyecek olanı,yaşayabilsin diye verirler...

Herhalde kendisine günler ve geceler verilmesini hak eden bir kişi,
sizden gelebilecek şeyleride hak eder...






Ve hayat okyonusundan içmeye hak kazanmış bir insan,
sizin küçük ırmağınızdanda bir bardak su alabilir...

Siz önce kendinizi vermeye hak kazanmış ve verme olayında
bir aracı olarak görün...

Çünkü gerçekte herşeyi veren vardır...

Ve siz kendinizi bir verici olarak belirlediğinizde,

sadece bir şahit olduğunuzu
unutuyorsunuz!!! ........



« Son Düzenleme: 04 Mart 2010, 11:48:45 Gönderen: SaBa_YeLi »

 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40