• 10 Temmuz 2020, 20:16:55

Kullanıcı adınızı, şifrenizi ve aktif kalma süresini giriniz

Gönderen Konu: Þeyh Sadi'nin Bostan ve Gülistanýndan Sözler  (Okunma sayısı 509 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı mis@fir

  • TaLiP
  • **
  • İleti: 124
  • Teþekkür 0
Þeyh Sadi'nin Bostan ve Gülistanýndan Sözler
« : 26 Mart 2010, 17:18:57 »



Konuþmadan bir köþede oturan saðýrlarla dilsizler, dilini tutamayan kimseden daha üstündür

Aðýzda dil nedir, a akýl sahibi? Hünerli kimsenin hazine anahtarý deðil mi? Ýçerdeki cevahirci midir, çerçi midir, kapý kapalý iken kim ne bilecek?

Akýllýnýn önünde susmak terbiye gereði ise de, sen yeri gelince söylemeðe bak Ýki þey insaný çileden çýkarýr: söylenecek yerde aðýz açmamak, susacak yerde lakýrdý etmek

Eðer cenk eri isen, öyle bir kimseyle savaþ ki, ya ona ihtiyacýn olmasýn, ya da kaçýp ondan kurtulabilesin

Bahçenin gülünde beka ve gül mevsiminde vefa yoktur Zaten bilgeler “ kalýcý olmayan þey gönül baðlamaða deymez “ demiþler

Düþün, sesini ondan sonra çýkar ve “ kes “ dedirtmeden önce sözü kes

Ýnsan hayvandan konuþmakla üstündür Ama doðru konuþmazsan hayvanlar senden üstün olurlar

Fareyi tutarken kedi aslandýr; kaplanla savaþýnsa fareye döner

Ýyilik için söylenen yalan, fitne koparan doðrudan iyidir


Her sözü padiþaha geçen kimse iyilik dýþýnda bir þey söylerse yazýk olur
Yeryüzünün en küçük daðý “ Tur “ dur Ama ALLAH katýnda deðeri en yüce olan da odur

On tane derviþ bir kilimde uyur da iki padiþah bir iklime sýðmaz

ALLAH adamý ekmeðin bir yarýsýný yerse öbür yarýsýný yoksullara verir Padiþah, yedi ülkeyi alsa bile, bir baþka ülkenin sevdasýndadýr

Týyneti kötü olan kiþi iyilerin nurunu kabul etmez Kabiliyetsizi terbiye etmek, kubbede ceviz durdurmak gibidir

Ýnsanla birlikte büyüse bile, kurdun eniði yine enik olur
Çorak toprak sümbül bitirmez Kötülere iyilikte bulunmak, iyilere kötülük etmek gibidir

Ben kimsenin gönlünü kýrmayabilirim Ama hasetçiye ne yapayým, o kendiliðinden azap içinde
Adem oðullarý ayný vücudun uzuvlarýdýr Çünkü ayný cevherden yaratýlmýþlardýr Felek bir uzva elem getirirse, öbürlerinin huzuru kalmaz Ey baþkalarýnýn acýsýyla kaygýlanmayan, sana insan demek yakýþýk almaz

Nimet içinde iken dostluktan söz açýp, kardeþim! Diyeni dost sayma Dost, dostunun elini onun periþanlýðýnda, çaresizliðinde tutan kimsedir

Mazlumun gönül dumanýnýn zalime ettiðini, kýzgýn ateþ üzerliðe yapamaz

Aslan hayvanlarýn baþýnda gelir En adi hayvansa eþektir Oysaki akýllýlarýn hepsi, yük çeken eþeði, adam paralayan aslandan üstün görürler

Her an sana lütufkar olan kiþi bu uzun zamanda bir defa sana sitem ettiyse onu hoþ gör

Dostuna sana düþmanlýk edebilecek kadar kuvvet verme
Alemde zaten vefa yok imiþ, yahut þu zamanda herkes vefasýz Kimse yoktur ki; ok atma ilmini benden öðrensin de sonunda beni niþan almasýn
Koyun çoban için deðildir Belki çoban onun hizmeti içindir

Dünya dirliði çöl gibi rüzgarý gibi geçti Acýlýk da, tatlýlýk da, güzel de, çirkin de geldi gitti Zalim sandý ki bize zulmediyor; ettikleri kendi boyunda kaldý, bizden geçip gitti

Kükremiþ fille savaþa kalkýþan kiþi, akýllý kimsenin nazarýnda adam deðildir Gerçek adam odur ki; öfkelense dahi saçma söylemez


Kendi ekmeðini yiyip oturmak, altýn kemer takýp el pençe divan durmaktan hoþtur

Ýnsan iyilik de etse, kötülük de etse kendisi içindir
Baþkalarýnýn ayýbýný senin önünde sayýp döken,senin ayýbýný da mutlak baþkalarýna söyleyecektir
ALLAH’ýn kapýsýndan kovulan kimse her yana koþar O’ nun çaðýrdýðý, kimsenin kapýsýna koþmaz
Pas yeniði demirin küfünü cila vurup gideremezsin Kara yürekliye öðüt vermenin ne faydasý var Demir çivi taþa girmez ki
Esenlik günlerinde düþkünleri býrakma Yoksul gönlü almak belayý savar Dilenci yalvara yakara bir þey isteyince ver Yoksa zalim zorla alýr

Ýçini yemekle doldurma ki orada marifet nuru göresin Burnuna kadar týkýndýðýn için hikmetçe boþsun
Dünyalýðýmýz yok mu, derde düþeriz; olunca da gönlümüz ona takýlýr

Yoksulun sabrý zenginin ihsanýndan üstündür
Onu bunu yoklamak ayýp deðildir, elverir ki; “ artýk yeter “ dedirtmeyesin Eðer sen kendini kýnayabilirsen, baþkalarý seni ayýplayamaz
Yaptýðý sözüne uymasa bile, bilginin sözünü sen candan dinle Ýddiacýnýn laflarý boþtur Uyuyan uyuyaný nasýl uyandýrýr

Engin deniz taþ atmakla bulanmaz Gücenen bir arif henüz sýð sudur

Kendine zarar gelince katlan Çünkü affetmekle günahtan arýnýrsýn Mademki her þeyin sonu
topraktýr, sen, toprak olmadan önce toprak ol

Acele yürüyen yol arkadaþý senin yoldaþýn deðildir Gönlü sana baðlý olmayan kimseye gönül baðlama
Hýsýmýn dindarlýðý, takvasý yoksa hýsýmlýk baðlarýný kesmek, akraba sevgisi taþýmaktan daha iyidir
ALLAH’ý tanýyan bir yabancý için, O’ na yabancý olan bin hýsým feda

Bilge, söylenmemesinden zarar geleceði zaman söze baþlar ve yememekten canýna doyduðu zaman lokmaya uzanýr Þüphesiz sözü hikmet olur, yemesi de saðlýk getirir

Kiþi az yemeði adet edince, gelen sýkýntýyý kolay karþýlar Eðer bolluk içinde can beslemiþse, bir darlýk görünce mihnetten ölür

Asýk suratlýdan bir þey isteme, onun kötü huyundan elem duyarsýn Gönlünün gamýný anlatacaksan bir kimseye anlat ki, yüzünü görünce ferahlayasýn
Acizin eline kudret geçince, tutar, acizlerin kolunu büker
Hýrs azgýnlýðý akýllý adamýn gözünü baðlar; tamah, kuþu da balýðý da tuzaða düþürür
Birinin gönlünü bir kere kýrdýn mý, sonradan yüz türlü iyilik etsen de, o bir tek kýrgýnlýðýn öcünden sakýn Temren yaradan çýkar, acýsý gönülde kalýr
Eðer bir gönül kýrdýnsa senin gönlün de mutlaka kýrýlacaktýr Kale duvarýna taþ atma, çünkü kaleden de taþ gelebilir

Dostlarýn sohbetinden ýstýrap duyarým Çünkü çirkin huylarýmý güzel gösterirler Kusurumu hüner ve olgunluk sayarlar, dikenimi gül ve yasemin yaparlar Nerde o pervasýz, küstah düþmanlar ki, bana benim ayýbýmý göstersinler

Gönle giren her þey göze hoþ gelir

Can kaygýsýyla sevgilinin muhabbetinden gönlü ayýrmak dostluða sýðmaz

Dost kapýsýnda ölene deðil, canýný sað salim kurtarana þaþýlýr

Kiþi nefsinin kötülüklerinden kurtulabilir Ýftiracýnýn zannýndan kurtulamaz

Sen iþinle gücünle kalsan da elalemin dilini zaptedemezsin

Bir þeye, bir kimseye gönül baðlama Çünkü gönül ayýrmak müþkül bir iþtir

Hepiniz kendi ayýplarýnýzýn hamalýsýnýz

Baþkalarýnýn kusurlarýný kýnamayýnýz

Her iþte kendinden üstününü ara, bunu fýrsat bil; kendin gibilerle vaktini heder edersin


Bir yoksul yüz türlü uygunsuz iþ görse, bunun yüzde birini dostlarý bilmezler Ama sultan bir tek kötülük etse, ülkeden ülkeye ulaþtýrýrlar
Tam manasý ile doðru olduðunu bilmediðin bir sözü söyleme Karþýlýðýnýn iyi olmadýðýný bildiðin sözü de söyleme


There are no comments for this topic. Do you want to be the first?