• 30 Mayıs 2020, 01:22:33

Kullanıcı adınızı, şifrenizi ve aktif kalma süresini giriniz

Gönderen Konu: Sevindikçe Rabbe Gitmek!  (Okunma sayısı 452 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı __MiM__

  • __HiÇ__
  • *****
  • İleti: 9638
  • Teþekkür 51
Sevindikçe Rabbe Gitmek!
« : 31 Ağustos 2010, 00:51:42 »
Geceydi.. Cami avlusunda, dizleri üzere çökmüþ..

Sakýnarak ve umarak, gönülden ve gizlice, ýsrarla ve devamlý “ben geldim ALLAH’ým”diye yalvarýyordu. “Ben geldim, gidecek hiçbir kapým yoktu ve ben sana geldim. Dua eden yalnýzca dilim mi, kalbim, aklým, ruhum söylediklerime iþtirak ediyor mu, bilmeden, yine sana geldim. “

Zaman zaman avuçlarýna bakýyor, sonra yüzünü göðe kaldýrýyor, gözyaþlarýný silip devam ediyordu, duaya. Söylediklerini duymak zordu. Belli ki; Rabbinden baþkasý duysun istemiyordu, sözlerini. Böylesini merak ediyor insan. Bilge de merak etmiþti, usulca yanýna doðru ilerliyor, huzurunu bozmadan ve kendisini fark etmesini istemeden dinliyordu, genç adamý.

“Ben kendime çok zarar verdim. Beni benden koru, kötü tarafýmdan, zaaflarýmdan, zayýflýklarýmdan, elimden, dilimden, kibrimden, hýrsýmdan, kötü ve günah taraflarýmdan koru. Beni þeytanýn vesveselerine, hilelerine, tuzaklarýna karþý uyanýk ve tedbirli kýl. Beni saran ve gözümün ondan baþka sýkýntý yoktur sandýðý sýkýntýlarý, büyütmeden görebilmeyi ve çözebilmeyi kolaylaþtýr.

Ümidimi arttýr, çünkü en çok ona ihtiyacým var. Sabrýmý arttýr, ayakta kalmamýn ona ihtiyacý var. Emin kýl, zira yaþamamýn, adým atmamýn ona ihtiyacý var. Benim sana ihtiyacým var. Nerde olduðumu, nerde olmam gerektiðini de bilen sensin. Benimse arzum, senin ve sevdiklerinin yanýnda olmak!

Korkularýmdan azade kýl. Bana kaybolmayan bir tevekkül nasip et. Þüphesi, endiþesi olmayan bir tevekkül. Hep dönüp sýðýnan, gel-gitleri yaþasa da, yine koþup sana sýðýnan, baþka yola ihtiyaç duymaktan korkan, utanan bir tevekkül.

ALLAH’ým, bildiðim gibi ve bütün gücümle sana sýðýnýyorum. Sen benim Mevlamsýn. Sahibim, beni sahipsiz býrakma. Baþkasýnýn eline ve diline de býrakma. Halimi sana arz ediyorum. En hayýrlý yolu göster, onu daima istemeyi sevdir. Dünyaya kapýlýp savrulmaktan, kaybolmaktan, unutmaktan koru. Zamanýn ve insanlarýn tuzaklarýna karþý uyanýk kýl. Yol göster, hayýrlý bir yol aç. Yolunda yürümeye ihtiyacým var, durmaya deðil. Koþtur yolunda, beni hapseden, çepeçevre saran duvarlardan kurtar.

Yorulmaktan ve yolda kalmaktan, savrulmaktan ve kaybolmaktan korkuyorum. Beni sende tut. Beni tut. Sevmediklerine, razý olmadýklarýna kapýlýp gitmekten koru ve onlara karþý beni tut. Doðruyu bulmam için, onu görmem için bana yardým et. Kendime zulmetmekten, zalimlerden olmaktan koru. Kulun Yunus gibiyim. Ben de dünyanýn karnýndayým, karanlýðýndayým kurtar ve selamete, aydýnlýða çýkar. Üzerime huzur, sabýr ve sekinet indir. Beni endiþe, keder, gam ve tasa denizinden kurtar.

Dünyanýn en acý insanýymýþým gibi davranmaktan koru. Sýkýntý ve imtihanlarla karþýlaþýnca, baþka insanlarýn da benzer ve daha büyük acýlarla denendiðini unutmadan, davranabilmeyi öðret. Ve kendim için dua ederken onlarý unutmamayý da.

Beni bana takýlýp kalmaktan kurtar. Düþmanlarýmdan koru. Beni kendi düþmaným olmaktan da koru. Kalbime ýþýðýný koy, beni bende býrakma, beni sende býrak.

Sana dönüþ yolunda, razý olduðun, sevdiðin bir ölüm ver. Ýyilerin ölümünü, þehitlerin. Salihlerin arasýna kat, onlarla haþreyle.”

Bir an dönünce, yüz yüze geldi bilgeyle. Dudaklarýndaki mýrýldanma dondu, þaþýrmýþtý. Bilge, gencin huzurunu bozmuþ olmanýn verdiði mahcubiyetle konuþtu: “çok sýkýntýlý görünüyorsun?”

“Çok yorgun ve çaresiz” diye cevapladý genç. Ve devam etti, sanki bilgenin sadra þifa bir cevap vermesini umarak: “yenildikçe O’ na geliyorum.”

“Sevindikçe de gelmelisin” dedi bilge. Ve sonra devam etti konuþmaya, yarým kalan duaya devam ediyormuþ gibiydi sözleri.

“Yol aç” diyordun. O fettahtýr, yol açar, sen yeter ki yürüyeceðin yolu iyi seç. O yolun engellerini O açar. Kulu Yunus’u andýn. Kulu Süleyman’ý da hatýrlamalýsýn. O, çok þükreden, az kullardandý. Babasý Davut ise, tesbihi, zikri ve hamdý bol yapardý.” Sözlerinin burasýnda durdu, gence baktý. Genç biraz çaresiz, en çok da mahcup “hayat zor” dedi “çok zor.”

“Ýnsana bazen durduðu yerden geleceðe, hayata bakmak, onu görmeye çalýþmak çok yorucu ve korkutucu gelebilir. Nelerin kendisini beklediðini bilmemek, hayatý zor yapan þeydir. Daha yapacak çok þeyin var olduðunu, bilmek de yorucu. Hâlbuki yaþamýn kendisi budur zaten. Bu ne yapacaðýný bilip bilmemekle alakalý deðil. Ýnsan olmak zor. Ýmtihan olmak zor. Yaþam içinde kaybolmak duygusu, savrulmak, unutmak, unutulup gitmek korkusu var birde. Yarýný bugünden iyi bulma ümidi, geçmiþin piþmanlýðý.. Ve bir de zamanýnýn yavaþ yavaþ azaldýðý hissi. Bir an bütün bu karmaþayý unut, gözlerini kapat. Ne var? Hiçbir þey yok etrafta. Aç gözünü ve gökyüzüne bak, ne kadar telaþsýz. Ve düþün ki; bütün bunlarýn içinde ferahlayacaðýmýz bu ufuklarý yaratan ALLAH’a, ne kadar þükretsek, hamd ve tespih ile ansak azdýr. Kimsesizlik duygusuna kapýldýðýmýzda önümüze açtýðý o yol, bizi alýp götürmüyor mu onun rahmet iklimine? Veya bir duaya baþladýðýmýzda. Neden çabuk bitiremediðimizi anlýyor musun? Çünkü insan herkesle, her þeyle konuþmaktan usanýyor da, ALLAH ile konuþmaktan, O’na anlatmaktan usanmýyor. Belki beni fark etmeseydin, hâla devam ediyor olacaktýn, duana. Bizi dua için huzuruna çaðýrmasý ve bu imkâný vermesi bile büyük bir lütuf. Dua eden kullarýn azlýðýný düþünürsek. Ýmtihan olmak zor dedik ya. Ýmtihanda olduðunu bilmemek daha zor. Farkýnda olmamak veya olmak istememek, bunu umursamamak.”

Bilge bunca sözün yeterli olacaðýný düþünmüþ olmalý ki sustu, genç adamýn gözlerine baktý. Demine kadar yüzünde çaresizlik bulutlarý gezinen o adamýn, gözleri parlýyordu, sanki “devam et” der gibi bakýyordu. Bilge ona;”duana nasýl devam edecektin.”

“Bilmiyorum “dedi.”

“Öyleyse þunu de: “Rabbim, beni sorunlarýmýn elinden kurtar. Onlarý görecek ve çözecek basiret ve feraset ver. Bana göz aydýnlýðý olacak iþler yapmayý kolaylaþtýr ve sevdir. Ve beni takva sahiplerine önder yap. Senin indireceðin her hayra muhtacým. Sana dua etmek sebebiyle hiç þikâyetçi deðilim. Sen bana yetersin.”

Bilge oradan uzaklaþýrken genç adam; “âmin, âmin” diyordu.



Halise Ekemen 

Bana öyle bir resim çiz ki... Gözlerim açýkken deðil, kapatýnca göreyim!

Çevrimdışı Rusenim

  • MoR ZaMßaK
  • UzMaN ÜYE
  • ***
  • İleti: 1080
  • Teþekkür 11
Ynt: Sevindikçe Rabbe Gitmek!
« Yanıtla #1 : 31 Ağustos 2010, 01:14:06 »
Oyyy abiciðim ya... Gözlerimden yaþlar inerek okudum... bulanýk bulanýk... içim ferahladý okurken...Saðol güzel abim....

KOCAMAN AMÝNNNNNNNNNNNN.... :cry: :cry:ÞU AN SIKINTIDAYIM ALLAH HAYIR ETSÝN..ÝYÝ GELDÝ BUNU OKUMAK...
GÖNLÜMÜZDEN GEÇENLERÝ SEN HAYIRLI EYLE...RABBÝM ...AMÝNNNNNNNNNNNNNN  :gul: :gul: :gul: :gul: :gul:

Çevrimdışı __MiM__

  • __HiÇ__
  • *****
  • İleti: 9638
  • Teþekkür 51
Ynt: Sevindikçe Rabbe Gitmek!
« Yanıtla #2 : 31 Ağustos 2010, 02:08:03 »
beðendiðine sevindim rusenim. evet bazen bir kaç satýr, yahut birkaç güzel söz... hayatýmýzýn seyrini deðiþtirir, ya bizim halimizi mutluluða, yahut tabasbusa çevirir. sanýrým bu güzel yazý da insan ruhuna öylesine güzel inþirahlar bahþeden yürek yazýlardan biriydi.

teþekkürler ablam, okuyan ve hisseden yüreðin varolsun.

Bana öyle bir resim çiz ki... Gözlerim açýkken deðil, kapatýnca göreyim!

Çevrimdışı ~AksA~

  • YöNeTiCi
  • TaLiP
  • *****
  • İleti: 444
  • Teþekkür 4
  • Edeb Ya Hû....
Ynt: Sevindikçe Rabbe Gitmek!
« Yanıtla #3 : 31 Ağustos 2010, 03:13:34 »
Sanki bugünki ruh halim size âyan olmus da hususi yazmissiniz gibi ilac gibi geldi bu güzel paylasim...Gönlünüze saglik...

Ýnsan olmak zor. Ýmtihan olmak zor. Yaþam içinde kaybolmak duygusu, savrulmak, unutmak, unutulup gitmek korkusu var birde. Yarýný bugünden iyi bulma ümidi, geçmiþin piþmanlýðý.. Ve bir de zamanýnýn yavaþ yavaþ azaldýðý hissi....
Mevlam kalbimizden isigini biran bile eksik etmesin,bizleri bize birakmasin insALLAH...

ALLAHrazi olsun hocam..
Vesselam

Çevrimdışı Rusenim

  • MoR ZaMßaK
  • UzMaN ÜYE
  • ***
  • İleti: 1080
  • Teþekkür 11
Ynt: Sevindikçe Rabbe Gitmek!
« Yanıtla #4 : 31 Ağustos 2010, 03:24:38 »
Çok güzel çok yürekten ya doyamadým okumaya :gul: :gul:
« Son Düzenleme: 31 Ağustos 2010, 03:25:50 Gönderen: Rusenim »