• 10 Nisan 2020, 23:06:18

Kullanıcı adınızı, şifrenizi ve aktif kalma süresini giriniz

Gönderen Konu: "Kevir" Ali Þeriati...  (Okunma sayısı 725 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Ukde...

  • Ziyaretçi
"Kevir" Ali Þeriati...
« : 30 Eylül 2010, 01:56:22 »
Gözleri bulut rengindeydi, yok, melekût rengindeydi, atmosfer, kurþuni ilksizlik sabahý rengindeydi, ruh... Rengindeydi. Haaa! Anladým; gözleri tümüyle ruh rengindeydi, ruh ne renktedir? Ruh mu? Bilmeyecek ne var?

Ruh tümden ne renktedir, ne renktedir... Onun gözleri rengindedir.
Buðu ne renktedir? Onun gözleri renginde deðil midir? Gözleriyle düþ kuruyor, gözleriyle düþünüyor gibiydi, gözlerinin bir yerler gördüðünü sanmýyorum.



Ben þimdi düþlemimde bir odaða dalmýþým, gözlerim durgun bir delinin gözleri gibi gizemli bir korku içinde göremez olmuþ, kýpýrdamaz olmuþ, açýlýp kapanmayý unutmuþtur.
Yanýlmayasýnýz, bunlar birilerine iliþkin söyleyerek duymasýný istemediðimiz sözlerden deðildir, yok, bunlar bir þey deðil, buna benzer söz çoktur, çok da deðersizdir, herkesin böyle sözleri olur, birilerine, bir seslenilene söylenecek sözlerden söz ediyoruz biz, ondan baþkasýna söylenemeyecek, ondan baþkasýna söylenememesi gereken, bununla birlikte onunda
duymamasý gereken sözler, yüce, güzel tatlý sözler bunlardýr, seslenilenin bile namahrem olduðu sözler!

Bu nasýl söz? Bu nasýl seslenilen?
Bulunmadýklarýnda bulunduklarýndan daha çok "var olan" kimseler! Yer yer duymamalarý gereken sözlerin seslenileni olan kimseler bunlardýr iþte, kendileriyle hep konuþur durumda olduðunuz kimseler bunlardýr, güzel sözlerimizi de bunlara söyleriz hep, duymalarýný istemediðimiz sözleri, hep yazýp ta göndermediðimiz mektuplarý da bunlara yazarýz.
Özgün sözler, "duyulmak" için söylenen sözler deðildir, "söylenmek" için söylenen sözlerdir. Özgün yazýlar "okunmak" için yazýlan yazýlar deðildir, "yazýlmak" için yazýlan yazýlardýr.

Kuþlara benzer duygular. Nereden gelir bilinmez. Kâh çýðlýk çýðlýktýr, kâh sesleri iþitilmez. Baðrýnda güneþler tutuþmuyorsa selamlayýp geçerler seni. Kuþlar soðuk iklimi sevmez.
Aþk sevenin içinde varolan bir güçtür. Kendisini sevgiliye çeker. Oysa sevgi sevilende varolan bir albenidir. Seveni sevilene götürür. Aþk, sevgiliye egemenliktir. Oysa sevgi, sevilende yok olma susuzluðudur.

Birden içime þu korkunç soru düþüvermiþti: "Ben hangiyim?"
Ruhunun bu kaygýyý duyumsayabilecek oranda büyük, geniþ olduðunu düþünüyorum. Kiþinin kendini kendi içinde yitirmesinden daha korkunç ne olabilir? Kiþinin kendi içinde... ne desem?.. Kendisiyle iç içe olmuþ, kendilerini kendisi gibi göstermiþ... Yabancýlar olmasýndan daha büyük bir yýpranýþ olabilir mi? Þimdi ben kim olduðumu bilmiyorum... ne korkunç!

Ýçine bir yeraltý su geçidi gerek senin
Ýðretilere kapýn açýlmasýn diye senin
Evin içinde bulunan bir su testisi bile
Dýþtan gelen bir ýrmaktan iyi senin için

Çok ilginç! O var iken görmüyordum, o çaðýrýyor iken iþitmiyordum... Ben görmeye baþladýðýmda o yoktu... Ben iþitmeye baþladýðýmda o çaðýrmýyordu... Soðuk, duru bir pýnar, senin karþýnda coþmakta, çaðýrmakta, inlemekteyken, sende suyun deðil, ateþin susuzluðunu çekiyor iken, pýnarýn kurumasýyla birlikte, pýnarýn, senin susuzluðunu çektiðin o ateþten boþalýp buðulaþarak boþluða uçmasýyla birlikte böylece ateþin, çöle saldýrarak onu kendi içerisinde eritmesiyle, yerden ateþ bitip, gökten ateþ yaðmasýyla birlikte senin ateþin deðil suyun susuzluðunu çekmeye baþlaman, sonra da varoldukça senin yokluðunun üzüntüsüyle eriyen kimsenin yokluðunun üzüntüsüyle bir yaþam boyu erimen ne üzücüdür!

"Var olmak", dar, karanlýk bir hücredir; kapýsý ölüm, penceresi yaþamdýr, pencerelerini bulmamýþ olanlar ya da yalnýz "var olmak"la yetinecek ölçüde "az" olanlar ile bu "az olmak" tan biraz çok olmalarý ya da çok duruma gelenler intiharýn kurtarýcý yardýmýyla, kapýyý açar, kurtuluþa doðru kaçarlar.

"Ýnsan" olma "bilme" ile gerçekleþmektedir. Bunun en yüce belirginliði de kendini bilmedir. "Kendini bilme "ne rastlantýsal olarak, ne de daha önceki bir kararlaþtýrma ile ve ne de gaybi ilham, kalbi duyumsama veya iç ýþýmasý ile olur. Baþkasý (L'autrui) ile yürüttüðü iliþkilerinden yola çýkarak insan, "ben" (Lemoi)e ulaþmaktadýr. "Baþka" olaný tanýmakla ve duyumsamakla "kendisi"ni keþfetmektedir.

Ali Þeriati ( Kevir’den)

Çevrimdışı Rusenim

  • MoR ZaMßaK
  • UzMaN ÜYE
  • ***
  • İleti: 1080
  • Teþekkür 11
Ynt: "Kevir" Ali Þeriati...
« Yanıtla #1 : 30 Eylül 2010, 13:08:48 »
Teþekkürler güzeL bir makaleydi...Biraz felsefik bi yazýydý ..Ama hoþtu..  :gul: