• 28 Şubat 2020, 12:15:47

Kullanıcı adınızı, şifrenizi ve aktif kalma süresini giriniz

Gönderen Konu: Bahar Yolcusu  (Okunma sayısı 479 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı yorgun

  • FoRuM Dostu
  • TaLiP
  • ****
  • İleti: 146
  • Teþekkür 18
Bahar Yolcusu
« : 03 Haziran 2011, 12:28:42 »
Ölüm bazen haber vererek gelir; yavaþ yavaþ.
Bazen de beklenmedik bir anda yýldýrým gibi düþer...


Gündelik telâþýmýzýn arasýnda alýrýz bir yakýnýmýzýn ölüm haberini. Dünyaya ait bir sürü plân ve programýmýz varken bir anda alt üst olur o günkü hesaplarýmýz. Tam dünyaya dalmýþ, ‘son’lu olduðumuz gerçeðini unutmuþken, aldýðýmýz ölüm haberiyle âdeta bir þok yaþarýz.

Granit heykeller gibi kendimizi yalancý saltanatlarýn imparatoru ilân ettiðimiz bir zamanda; ‘ölüm’le nice tahtlarýn yýkýldýðýný, nice saraylarýn talan olduðunu hatýrlarýz. Dað gibi bir hakikatin karþýsýnda un-ufak olur benliðimiz. Yenilginin en aðýrýný yaþadýðýmýz bu demde ne söyleyecek sözümüz kalýr, ne de konuþacak dermanýmýz.

Bu derin gerçek karþýsýnda boyut deðiþtiren ruhumuz, bizi görünen þu âlemden alýr, elle tutamadýðýmýz, gözle göremediðimiz, ama bütün hücrelerimizle hissettiðimiz bir âlemin kapýsýndan içeri býrakýr.

Haberini aldýðýmýz kiþi artýk yoktur hayatta. Fakat onunla paylaþtýklarýmýz, albümde tebessüm eden fotoðrafý, unutulmayan hatýralar asla yok olmaz. Onunla birlikte yaþananlar film þeridi gibi geçer gözümüzün önünden.


Kaybettiðimiz annemizse, bir daha ‘Anne!’ diyemeyeceðizdir. O artýk bize, gülen gözlerle kapýyý açmayacak, sevgisinin sýcaklýðýyla hayatýmýza tat katmayacaktýr. Her tükendiðimizde:

- Caným yavrum, her þeyde hayýr vardýr, canýn sað olsun. Sen benim her þeyimsin, gece-gündüz duamdasýn, dilimdesin, diye ümit veren çilekeþ sesini -hayatýmýz boyunca- artýk duymamýz imkânsýzdýr. Uyurken baþucumuza gelip üstümüzü örten, gece gündüz gözyaþlarýyla bize dua eden þefkat âbidesi yýkýlmýþtýr. Bunaldýðýmýzda bizi serinleten muhabbet çaðlayanýný yitirmiþizdir.

Kaybettiðimiz babamýzsa ‘sýrtýmýzý yasladýðýmýz duvar’ göçmüþtür. Bundan sonra kapý çaldýðýnda elleri dolu dolu kapýdan içeri giren, bayramlarda sýraya dizilip eli öpülen dað gibi bir varlýk olmayacaktýr. Eve geç geldiðimizde kimse bize kýzmayacak, bir hata yaptýðýmýzda içimizi ürperten, hayatýmýza istikamet veren mânâlý gözler bize bakmayacaktýr artýk. Evimizin temeli sarsýlmýþtýr âdeta, direði yýkýlmýþtýr.


Genç bir evlâtsa gönderdiðimiz;

 geleceðe ait ümitlerimizi, yaþama sevincimizi de alýp götürmüþtür. Dizimizin dermanýný kesmiþtir. Gülmeyi ayýp sayacaðýmýz bir hayatý yaþamaya baþlamýþýzdýr artýk. Odasý, eþyalarý, fotoðraflarý... Ve ardýnda býraktýklarýyla içimizden büyük bir parçayý koparýp kanatlanmýþtýr kuþ misâli... En çok da kokusunu özleriz evlâdýmýzýn... Gülen gözlerini bir defa olsun rüyamýzda görmek için nelerimizi vermeyiz! Akranlarýný her görüþümüzde, her düðünde, her bayramda kalkar kabuðu yaramýzýn. Dayanýlmaz bir hâl alýr hasreti yavrumuzun.

Yitirdiðimiz bir dostsa eðer; vefayý, birbirimize katlanmayý hatýrlarýz. Birlikte oturduðumuz sofralarý, okul koridorlarýndaki koþuþturmalarý, sudan sebeplerle yaptýðýmýz tartýþmalarý, beþ dakika sonraki barýþmalarýmýzý hatýrlarýz. Okul yýllýðýndaki resim, hatýra defterimizdeki dostâne cümleler, geleceðe dâir verilen sözler, hedefler... Hepsi ama hepsi bir hatýradan ibarettir artýk.
Fânî olduðumuzu bir defa daha hatýrlamak lezzetleri acýlaþtýrmýþtýr hayatýmýzda.

Ölüm vardýr... Bize de gelecektir... Çaresi yoktur...

Tükenmiþizdir...

Ama bu, farklý bir tükeniþtir. Bedenimiz dýþýnda, baþka bir tarafýmýzýn da olduðunu anladýðýmýz bir tükeniþtir. Bu tükeniþte ‘ben’ biter, ‘ben-ötesi’ baþlar.
Beden cihetiyle yok olup, ruh cihetiyle hayata, belki de gerçek (ruh) hayatýna devam ettiðimizi hissettiðimiz bir tükeniþtir.
Bir daha, neye göre plân program yapmamýz gerektiðini düþünmeye zorlanýrýz. Ölüm haberiyle, hakiki huzur için ölümden sonrasýnýn inþa edilmesi gerektiðini keþfederiz.

‘Gidenin yok olmadýðý, gideceðimiz zaman yok olmayacaðýmýz’ bir âleme þiddetle ihtiyacýmýz olduðunun farkýna varýrýz. Ýnancýn altýn iklime ulaþtýðý demlerde Yunus’un; ‘Ölümden ne korkarsýn/Korkma ebedi varsýn!’ mýsralarýnýn muhatabý oluruz. Ölümü bir terhis tezkeresi veya bir þeb-i arûs olarak görmeye baþlarýz.

Eðer ‘Lezzetleri tahrip edip acýlaþtýran ölüm’ olmasaydý, baþka türlü Hakk’a koþar adýmla yaklaþmamýz mümkün olur muydu?
Ey baharýn yolcusu! Bütün bunlarý senin ölüm haberini aldýðýmda düþündüm. Sen bana aslýmý hatýrlattýn; ölümünle, bir defa daha ‘topraktan gelip topraða gideceðimi’ anlattýn.

Her kandilde telefonuma dua yüklü mesajýn gelirdi. Bu kandilde sýra sýra gelen mesajlarýn arasýnda seninki yoktu. Tuhaf bir burukluk çöktü yüreðime. Þimdi de ben sana dua yüklü bir mesaj gönderiyorum. Mezuniyet yýllýðýnýzý elime alýyorum. Acý bir tebessümle derin derin yüzüme bakýyorsun. Yýllýða karaladýðýn satýrlarý okuyorum. ‘Okulunu ve ülkeni en güzel þekilde temsil etmek istediðini...’ yazmýþsýn. Rabb’im bu duaný kabul buyurmuþ. Seni okulundaki yüzlerce kiþi arasýndan seçmiþ. Müsterih ol! Ülkesini temsil edecek her arkadaþýn da senden ibret alacak.
Bak yýllýktaki isimlere bir bir dua ediyorum senin vesilenle.

Ey ölümün genç ihtiyar herkese ne kadar yakýþtýðýný gösteren yolcu!

Meðer sen ârifâne sükûnetinle ne büyük bir yolun yolcusuymuþsun!

Meðer sen tertemiz ahlâkýnla, berrak edebinle ne güzel bir mekânýn hazýrlýðýndaymýþsýn!

Ne mutlu sana ki, dünyanýn kirine pasýna bulaþmadan; bahar kadar taze, bahar kadar temizken ayrýldýn aramýzdan. Bu ilâhî yarýþta hepimizi geçtin ve hepimizden önce Sevgili’ye kavuþtun.

Ne mutlu sana ki bizleri dünyaya daldýðýmýz bir esnada, gafletin öldüren kollarýndan aldýn, ölümlü olduðumuzu hatýrlattýn. Kalb ve ruhumuzun hasretini çektiði menzile yaklaþtýrdýn.

Ne mutlu sana ki, sevenlerinin omuzlarý üstünde giderken, dâhil olduðun dairenin büyüklüðünü dosta-düþmana ilâhî bir ders gibi anlattýn.
Ey bahar yolcusu!

Ey pek çok kiþinin dua etmesine vesile olan yolcu!

Bize tohumlarýn çiçeðe gebe olduðu bir bahar mevsiminde, hakiki baharý hatýrlatarak ne büyük bir iyilik yaptýðýný bir bilsen!

Ölümü hatýrlattýðýn kiþi sayýsý ve sana edilen dualardaki harfler adedince Rabb’im sana rahmet, ailene de sabýr ihsan eylesin...

 Öbür taraftaki Hak dostlarýna, bizden selâm söyle.

Müjdeler sana, endiþeler bize.
Dualar sana, korkular bize.
Ebedî âlemde biz sevenlerini unutma.

Rabb’im bizi kendine, dostlarýna ve birbirimize ebedî dost eylesin.



Nurgül ÖZCAN

Çevrimdışı insan

  • UzMaN ÜYE
  • ***
  • İleti: 1624
  • Teþekkür 63
Bahar Yolcusu
« Yanıtla #1 : 03 Haziran 2011, 16:03:58 »