Gönderen Konu: Kýrmýzý Gül Demet Demet  (Okunma sayısı 524 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı __MiM__

  • __HiÇ__
  • *****
  • İleti: 9638
  • Teþekkür 51
Kýrmýzý Gül Demet Demet
« : 11 Aralık 2009, 01:59:24 »
Kýrmýzý Gül Demet Demet

Kýrmýzý gül demet demet,
Sevda deðil bir alamet,
Balam nenni, yavrum nenni
Gitti gelmez ol muhannet
        Þol revanda balam kaldý,
        Yavrum kaldý, balam nenni...

Nenni ya! Nenni ki nenni!. Yavrum nenni! Bir demet kýrmýzý gülle
gelen nenni!. Nasýl oluyor derseniz, türkünün dilini açmak gerek...
Varýp sormak gerek türküye : ''Ey türkü nedir bu demet demet kýrmýzý gül ve de nenni!. Yavrum nenni... Balam, nenni''. Bu demet demet gül hem de kýrmýzýsýndan, sevgiliye duygu mu taþýyor? Neden kýrmýzý gül de kýr papatyalarý deðil? Þöyle sarýlý beyazlý, düz sarýlý, öküz gözü gibi, kýrdan toplanmýþ papatyalar deðil de, demet demet kýrmýzý gül? Onlarýn sevgi dili yok mu?. Onlar duygu simgesi gül kat... Ama bir tek!. Benim tek gülümsün, gönlümdeki yerin kýr çiçekleri kadar engin, kýr çiçekleri kadar zengin ve doðal, demiþ olmazmýsýn? Ama senden iyisini bilecek deðiliz ya!. Kýrmýzý gülü
seçmiþsin sen. Hem de demet demet...

Ha bir de 'balam' meselesi var! Yavrum diyorsun... 'Nenni' diyorsun 'Gitti gelmez' diyorsun. Yoksa bir ananýn balasýna, yavrusuna çaðrýsý mý bu? Þol Revan'da kalan balasý üstüne mi söylenmiþ?. REVAN, bugünkü adýyla ERÝVAN, yani günümüzde Ermenistan'ýn baþkenti... Türkümüze konu olan olayýn geçtiði zaman ise, büyük olasýlýkla 17. yüzyýl sonrasý... Neden derseniz, REVAN Osmanlýnýn önemli bir ticaret merkezi o zamanlar. Ama bir ara elden çýkmýþ, Safeviler iþgal etmiþ. Yýl 1635. Dördüncü Murat ikiyüzellibin kiþilik bir orduyla REVAN seferini düzenlemiþ. Sekiz ay, yirmi dokuz günlük kuþatma sonunda, REVAN yeniden Osmanlý topraklarýna katýlmýþ. Eskisi gibi kervanlar gider gelir olmuþ. Mal götürüp, mal getirmiþler... Memet de gidip gelen kervancýlardan birisi... Anasýnýn da tek 'balasý'... Tek oðlu!. Erzurum yöresinde üç beþ dönümlük tarlalarýný ekip dikiyorlar... Yetiþtirdikleri ürünü de kervana katýp, REVAN'da satýyor Memet... Memet de Memet hani... Karayaðýz bir delikanlý... Taþý tutsa, suyunu çýkaracak kadar güçlü. Bir de alýþkanlýðý var Memet'in. Her akþam tarla dönüþü, bahçelerden derlediði demet demet gülleri getiriyor anasýna.. Anayla oðul arasýnda bir simge gibi kýrmýzý gül demeti... Sevgi saygý simgesi. Gülleri evinin duvarýna asýp kurutuyor ana... Onlara baktýkça oðlunu görür gibi oluyor... Hele Memet kervandaysa. Gözü gönlü kýrmýzý gülün kurumuþ, gazelleþmiþ demetinde ananýn. Rüyalarý hep Memet üstüne... REVAN yollarýný düþlüyor hep. Kimi zaman kara saplanmýþ görüyor kervaný. Kanter içinde uyanýyor. hayra yormaya çalýþýyor. Kimi geceler de toza dumana katýlmýþ kervanýn, atýnýn eþeðinin devesinin bir toz bulutu içinde kayboluþunu düþlüyor. Bir hortum, yutuyor kervaný. Koca kervan döne döne göðe çekiliyor. Geride ne bir at, ne de bir deve, ne de insan kalýyor. Memet'i arýyor gözleri. Kara yaðýz, kaytan býyýk Memet, ellerini uzatýyor anasýna. 'Tut ellerimi' diyor. Ama ne gezer. Anasýnýn elleri boþlukta kalýyor. Sözün kýsasý günü gelip de kervan REVAN'dan dönene kadar bu böyle sürüp gidiyor. Kervanýn dönüþünü dört gözle bekliyor.

Bazen kýþýn yola saldýðý oðlu yazýn dönüyor .Bazen de tersi oluyor . Kervanýn dönüþü, bayram gibi! Kimi kocasýný, kimi yavuklusunu karþýlýyor. Kimi analar da oðlunu. Sarýlýp, aðlayanlar, sevinç gözyaþý dökenler. Yemen seferinden döner gibi. Gerçi savaþ dönüþü deðil ama; hastalýðý saðlýðý var... Karý var, ayazý var!. Bir de salgýn hastalýk söylentisi yayýlmýþ. Veba hastalýðý kýrýp geçiriyor ortalýðý. Ýlkin bir ateþ sarýyor bünyeyi. Kusma, iltihap, baþ dönmesi. En sonunda da sayýklama. Artýk kurtuluþu yok. Sayýklaya sayýklaya götürüyor insaný. En erken üç gün. En geç yedi gün içinde baþlýyor sayýklama... Kurduðu tüm dünya yok oluyor bir anda insanýn. Sevgiliye özlem, alýnan armaðanlar. Söylenecek güzel sözler. ''Sensiz olamam. Sen benim her þeyimsin. Güne seninle baþlýyorum. Seninle bitiyor gecem. Zaman yitirmemek gerek demiþtin. Oysa günler su gibi geçti. Ne bir ses; ne bir nefes. Düþlerdeki yerin hariç. Oysa seninle her þeye yeniden baþlayacaktýk. Öyle demiþtik. ''Yaþam o kadar kýsa ki; hiç zaman yitirmek istemiyorum seninle olmak için''. Bunlarý sen söylemiþtin. Sýcaklýðýn avuçlarýmdaydý. Kuytu bir sokak arasý mýydý?. Yoksa aþýklar yoluna giriþte miydi? Bir tek gözlerin kalmýþ belleðimde. Bir de kuþlarýn bitmeyen þakýmalarý. Ne de güzel batmýþtý güneþ. Alaca ýþýðýn, alaca karanlýða dönüþtüðü an. Akþam güneþinin, yavaþ yavaþ yok oluþu muydu güzel olan?. Yoksa alaca ýþýðýn, alaca mutluluða dönüþtüðü an mýydý en güzeli. Bahar mý kokuyordu saçlarýn. Yoksa gerçekten bahar günleri miydi? Ýþte böyle sevgili. Ben þimdi senden uzak. Seni sayýklýyorum. Ellerini tutabilsem yeniden. Yüzüme dokunsa saç tellerin. Ama ne gezer!. Kuytulardan kaybolmayý severim demiþtin. Aniden yok oluyorsun düþlerimden. Ellerim boþta kalýyor. Hem anamýn hýçkýrýðý niye. Uzattýðým ellerimi tutsa ya! Ateþler içindeyim. Bildiðim türküleri mýrýldanýyorum; yokluðunuzda.


Gurbet elde baþ yastýða gelende,
Gayet yaman olur iþi garibin,
Gelen olmaz giden olmaz yanýna,
Bir çalýdýr mezar taþý garibin.

Bir çalýnýn dibine gömüyorlar Memet'i. Söylenecek sözleri, sevgiliye, anasýna özlemiyle birlikte örtüyorlar üstünü. Kara toprak alýyor baðrýna. Gençmiþ... Sevenleri varmýþ... Anasý yavuklusu yol gözlüyormuþ. Ecel bu! Kimini sele, kimini yele verir. Memet'i de Revan'da vebayla yakalýyor. Sayýklaya sayýklaya gidiyor Memet. Kucak dolusu kýrmýzý güller elinde kalýyor. Sevgiliye özlemi de dilinde!. Artýk bir çalýdýr mezar taþý Memet'in!. Bir tek Memet deðil vebaya teslim olan. Kervanýn çoðu kýrýlýyor. Sahipsiz mezar oluyor Revan ' da. Kalanlar periþan. Utangaç. Yaþýyor olmaktan utanýyorlar sanki... Sanki ölenlerin sorumlusu ölmeyenlermiþ gibi... Aðýr aðýr Erzurum'a giriyor kervan. Analar, bacýlar, sevgililer, oðullar, eþler... Meraklý gözlerle karþýlýyor kervaný. Aradýðýný bulan sarmaþ dolaþ. Gözyaþlarý hýçkýrýklara karýþýyor. Aradýðýný bulamayanlar, ilk rastladýðýna soruyor. ''Oðlum Memet'im nerede. Birlikte çýktýnýz kervana. Nerede kaldý''. Sen sen ol da gel yanýtla. "Ýlkin kusma baþladý. Sonra da bir ateþ. En son sayýklama baþladý. Tüm sevdiklerini bir bir sýraladý. Titreye titreye sayýkladý. Yedi gün dayandý Memet. Sonra... Sonra bir çalýnýn dibine gömdük onu''. Gel de söyle bunu. Söyleyebil!. Hem de anasýna... O ana deli olup daðlara düþmez mi?. Avuçlarýný göðe açýp ol tabipten medet dilemez mi?. Kýrmýzý gülden merhemlik istemez mi?. Karayaðýzýn güzeli oðlunu, canýndan parçayý alýp götüren ölüme, ilenmez mi? Ölümün hepsi kötü. Ana, baba, anneanne, dede. Hepsi kötü. Dün var olan... Soluyan, nefes alan; nefes veren. Bir anda yok artýk. Yerinde yeller esiyor. Þekli þemali, son sözleri, yavaþ yavaþ yok oluyor. Belleklerden siliniyor. Yaþlý ölümü neyse ne! ''Öldü de kurtuldu" diyor insan. Ya gencecik ölümler. Muradý gözünde gidenler. Anadýr, alýyor veriyor. veriyor alýyor. Oluru yok. Diline kýrmýzý gülleri doluyor. Ol tabipten medet diliyor. Olmuyor. Ver elini dað yollarý. Dilinde türküsü. Gönlünde oðlunun hayali. Deli olup daðlara düþüyor. O'nu son görenler elinde bir demet kýrmýzý gül, dilinde ''Kýrmýzý gül demet demet. Sevda deðil bir alamet Þol Revan'da balam kaldý. Yavrum kaldý''... diye diye haykýrdýðýný söylediler.

Kýrmýzý gül demet demet
Sevda deðil, bir alamet
Balam nenni, yavrum nenni,
Gitti gelmez ol muhannet,
Þol Revan'da balam kaldý,
        Yavrum kaldý,
        Balam nenni,

Kýrmýzý gül her dem olmaz,
Yaralara merhem olmaz
        Balam nenni,
        Yavrum nenni,

Ol tabipten derman gelmez
Þol Revan ' da balam kaldý,
        Yavrum kaldý,
        Balam nenni.

Kýrmýzý gülün hazaný,
Aðaçlar döker gazalý,
Karayaðýzýn güzeli
        Þol Revan ' da balam kaldý,
        Yavrum kaldý,



Kaynak:
Yaþar Özürküt
Öyküleriyle  Türküler 2
Ýstanbul, 2001


(Orhan Hakalmaz, Hüseyin Turan) Kirmizi gül demet demet
« Son Düzenleme: 11 Aralık 2009, 02:01:00 Gönderen: __MiM__ »

Bana öyle bir resim çiz ki... Gözlerim açýkken deðil, kapatýnca göreyim!