Gönderen Konu: Kýrklardaðý’nýn yüzü  (Okunma sayısı 584 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı __MiM__

  • __HiÇ__
  • *****
  • İleti: 9638
  • Teþekkür 51
Kýrklardaðý’nýn yüzü
« : 19 Mayıs 2010, 01:33:15 »
Kýrk, bizim kültürümüzün en çok kutsanan sayýsýdýr. Düðün kýrk gün kýrk gecedir. Kaf daðýndaki düþ sarayýnýn kýrk odasý vardýr otuz dokuzu açýk, kýrkýncýsý kilitli. Tarih yazan yiðitlerin kýrk yoldaþý vardýr. Çocuk, kýrk günlük olunca üyesi olur ailenin. Ölü bile kýrkýncý gecesinde tam olarak terk eder dünyayý. Miraçta Resul konuk eyleyen erenlerin sayýsý kýrktýr söylenceye göre. Meclisleri kýrklar meclisidir. Ve peygamberlerin varisleri olan evliyalarýn meclisleri kýrk kiþiden oluþur. Üçler yediler kýrklar aþkýna döner devran. Ýþte bu yüzden Anadolu’da adýný kýrklardan alan þehirler, köyler, daðlar, yaylalar vardýr. Ve adý kýrklara karýþan her þey kutsal sayýlýr kültürümüzde.

Ýþte Diyarbakýr’ýn güneybatýsýnda, Dicle Nehri kenarýnda, Kýrklardaðý vardýr. Bu Kýrklardaðý’nýn arkasýnda ise Kýrklar Ziyareti. Bayramlarda mutlaka ziyaret edilen, hastalarýn þifa bulmasý için duaya gidilen, kurban kesilen bir yer kýrklar daðý. Ýnanýlýr ki kimin bir haceti vardýr, orda bir kurban keser ve dua eder mutlaka yerine gelir. Bu yüzden þifa dileyenler, kýsmet umanlar, çocuðu  olmayanlar, buraya gelip dilek dilerler.
Bir Süryani ailesi yaþarmýþ o yýllarda Diyarbakýr’da. Vatanýmýzda yer tutmuþ bütün gayr-i Müslimler gibi onlar da varlýklý bir aile imiþler. Eeeeeee…Türkün aklý her þeye ermiþ de bir paraya ermemiþ derler, boþuna mý? Bu Süryani ailenin çocuklarý olmuyormuþ. Diyar diyar gezmiþler, hekim koymamýþ dolaþmýþlar, kiliselerine mumlar adamýþ, azizlerin mezarlarýnda dua etmiþler ya, nafile…
Bir gün bir komþularý Müslümanlarýn hacet dilendikleri kýrklar ziyaretgâhýndan bahsetmiþ onlara. Ýçlerine sinmese de son çare deyip kýrklar ziyaretine varmýþ kadýn. Kendi dinince dua etmiþ, dilek dilemiþ, adak adamýþ.

Yüce Mevla Kýrklardaðý’ýnda yatan yüce kullarýnýn yüzü suyu hürmetine bir kýz çocuk nasip etmiþ bu Süryani aileye. Adýný Suzi koymuþlar. Müslüman komþular Süryani kýzý Suzi’yi Suzan adýyla bellemiþler. Kýrklar daðýnda dileklerine ulaþan Süryani aile vefasýzlýk etmemiþ kýrklar Ziyaretgâhýna. Her yýl kýzlarýnýn doðum gününde, kýzý süsleyip, giydirip, Kýrklar’a götürerek, bir kurban kestirmeyi adet edinmiþler.
Uzatmayalým, at yaðý Yörük, ozan dili çevik olmalý demiþ korkut ata. Suzan büyüyüp, güzel bir genç kýz olmuþ. Hani aya sen doðma ben varým diyen cinsten bir dilber olmuþ. Þairin
Sen git gide bir ateþ-i devran olacaksýn
Canlar yakacaksýn bir ateþi Suzan olacaksýn
dediði cinsten bir güzel. Müslüman komþularýnýn oðlu Adil’le, Suzan birbirlerine âþýk olmuþlar.
Olmuþlar olmasýna ya iki farklý kültürün çocuklarý olmalarýymýþ engel. Adil yana yakýna dolaþmýþ her gün ve gece Suzanlarýn konaðýnýn etrafýnda. Þehrin en hatýrlý kiþilerini dünür göndermiþler. Lakin Süryani aile bir Müslüman gence kýz vermek istememiþ. Suzan’ý tek baþýna konaðýn bahçesine bile çýkarmamýþlar. Ýki sevdalý yürek aralarýndaki büyük engelin ateþiyle biriktirmiþler özlemlerini. Her gece düþlerinde birbirlerini görmüþler. Uyanýkken dahi birbirlerini sayýklamýþlar. Lakin Adil Suzan’ý ancak sene de bir gün o da uzaktan görebiliyormuþ. Suzan’ýn her doðum gününde Kýrklara kurban kesmeye giderlerken.

Ama bir doðum gününde, Suzan’ýn annesi rahatsýzlanmýþ. Bu yüzden kýzýný kýrklar daðýna hizmetçilerle göndermiþ. Adil her yýlki gibi takip etmiþ kafileyi. Bir kenara saklanýp Suzan’la görüþmek için fýrsat kollamaya baþlamýþ. Hizmetçilerin kurban kesme telaþýndan yararlanmýþ iki genç âþýk. Beraber, daðýn arkasýna dolanmýþlar. Hasretle kavuþmuþ iki aþýðýn eli. Kanlarý deli deli akmaya baþlamýþ. Ve birbirlerinin olmuþlar.
Buluþan aþkla ve hasretle çýrpýnan iki yürek de olsa, Kýrklar’da yatan ulular bu beraberliði onaylamamýþlar. Ve o günün gecesi Suzan’a bir haller olmuþ. Çýðlýklarla uyanmaya, uyanýkken bile sayýklamalara, gece yarýlarý evden kaçýp Dicle kenarlarýnda deliler gibi koþmalara baþlamýþ Suzan.

Kýrklar çarptý Suzan’ý demiþ duyanlar. Hekimler, okuyup üfleyenler, büyüler yapanlar çare olamamýþlar. Her gün biraz daha delirmiþ Suzan. Ve gene bir gün evden kaçtýðý bir gecenin karanlýðýnda,  utancýný taþ gibi baðlayýp ayaklarýna kendini köprüden Diclen’in serin sularýna býrakývermiþ Suzan.
Ertesi gün ateþ sarýsý saçlarý kumlara batmýþ bir halde Suzan’ýn cansýz bedenini Adil çýkarmýþ Dicle’nin gecenin ayazýna kesmiþ sularýndan. Bütün kent o sabah Adil’in yanýk ezgilere karýþan feryadýyla uyanmýþ. Kucaðýnda Suzi’nin cansýz bedeni, dilinde aðýtý, köprü baþýnda kendinden geçmiþ bir vaziyette oturur bulmuþlar Adil’i.

Kucaðýnda sevdiðinin cansýz bedeni uzun uzun Kýrklar daðýna bakmýþ Adil. Sonra atýp elini kulaðýna gönülleri kanatan kurþun yanýklýðýndaki ezgilere vurmuþ sevdasýnýn acýsýný. Diyarbakýr’ýn surlarýnda ve Kýrklar daðýnýn eteklerinde yankýlanmýþ Adil’in türküsü. Ve Türküsü bitince kucaðýndaki cesetle birlikte kendini Dicle’nin serin sularýna býrakmýþ Adil. Ýki sevgilinin cesetleri bütün aramalara raðmen bulunamamýþ. Geriye yürekleri daðlayan türküleri kalmýþ.


http://www.youtube.com/watch?v=iEE4qOnV9Tk&feature=related8

Kýrklardaðý’nýn yüzü
Karanlýk sardý düzü
Ben öleydim Suzan-Suzi
Ziyaret çarptý bizi
 
Köprü altý kapkara
Ana gel beni ara
Saçlarýma kumlar dolmuþ
Tarak getir de tara
 
Gazi köþkü serindir
Dicle suyu derindir
Gel aðlama garip anam
Kadir mevlam kerimdir
« Son Düzenleme: 19 Mayıs 2010, 01:44:31 Gönderen: |MiM| »

Bana öyle bir resim çiz ki... Gözlerim açýkken deðil, kapatýnca göreyim!