Gönderen Konu: Bir Babaya Þam Mektubu  (Okunma sayısı 508 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı __MiM__

  • __HiÇ__
  • *****
  • İleti: 9638
  • Teþekkür 51
Bir Babaya Þam Mektubu
« : 03 Ocak 2011, 03:16:22 »
Nice zamandýr kelimeler biriktiriyorum içimde sana dair. Sana dair hatýralar izliyorum yüreðimde... Yazýlar hep annelere yazýlýr, hep anneler özlenir zannetme babacýðým...
Sessiz ama çok derindir babaya duyulan sevgi... Sanki þifreli bir iletiþimdir aramýzdaki. Sen, bakýþlarýnda þefkatini hissettirirsin bizlere. Biz, güvenli bir liman gibi usulca sýðýnýrýz þefkatine...
Hep ellerimizden tutarsýn sen bizim... Dünyayý tanýtýrsýn, insanlarý, bakýþaçýlarýný... Hassas bir çiçek gibi bakarsýn bize. Korkarsýn yara almamýzdan, titrersin üzerimize...
Oysa biz, ne kadar da rahatýz senin yanýnda. Korunmuþ olmanýn verdiði huzurla ne kadar da mutluyuzdur. Ve ne kadar da cesuruzdur dünyaya karþý...
Bu kadar çiçeði yetiþtirmen, seni çok deðerli kýlýyor gözlerimizde babacýðým. Yorgunluklarýn, sýkýntýlarýn ve çabalarýna bir müjde esiyor, ta Rasulullah’tan (sav) günümüze...
Böyle zor bir ortamda, kýzlarýný çiçekler gibi hassas, üzerlerine titreyerek yetiþtirenlere, cennet vaad ediyor Fatýma’nýn babasý...
Þimdi belki de senden uzakta olunca daha çok düþünüyorum bunlarý babacýðým... Kur’an’dan baba sahneleri geliyor sürekli gözlerimin önüne.
Ýsmail’in babasý, Süleyman’ýn babasý, Yahya’nýn babasý, Yusuf’un babasý...
Sonra, Lokman (as)’ýn yavrusuna tavsiyeleri, Nuh (as)’ýn gemideki çýrpýnýþlarý...
Ve da tarih boyunca nice babalar...
Hepsi ne kadar güzel örnek bizlere deðil mi? Yusuf’un “yâ ebetî” babacýðým diye hitap etmesi, Lokman (as)’ýn “yâ buneyye” ey yavrucuðum diye öðütler vermesi...
Bunlarý okudukça hep sen geliyorsun aklýma babacýðým...
Senin o güzel korumandan, artýk baþka bir korumaya býrakýrken çiçeðini, nasýl da hassaslaþtýðýn geliyor gözlerimin önüne...
Yakup oluveriyorsun sanki... “Ýnnemâ eþku  bessi ve hüzni ilALLAH” Ben, üzüntü ve tasamý ancak ALLAH’a þikayet ederim, diyorsun belki de içinden. Belki, uzun uzun dualar serpiyorsun çiçeðinin üzerine...
Ama bak, yüreðin ferah olsun babacýðým...
Sana Þam’dan mutluluk ve dua kokan mektubumu gönderiyorum. Kuþlara emanet ediyorum kelimelerimi... Alýn, babama götürün bunu; yüreðine sürsün kelimelerimi, yüreði ferahlasýn, diyorum...
Ve senin tavsiyelerinle yürüyorum her gün. Hiç farkýnda olmadan, sessizce içimize yerleþtirdiðin o güzel tavsiyelerinle...
Dünya týpký senin tanýttýðýn gibi babacýðým...
Ýnsanlar da öyle...
Ve ben, küçükken senin tecrübelerinle büyüdüðüm için, þanslý bir yolcusuyum dünyanýn...
Þimdi, ne zaman aklýma sen ve annem gelseniz, gözyaþlarýmla birlikte dualar düþüyor avuçlarýma;
‘Rabbim, diyorum, anne ve babam ben küçükken nasýl yetiþtirdilerse beni, sen de onlara merhamet et’   


Amin

Raziye Nur Özköse

Bana öyle bir resim çiz ki... Gözlerim açýkken deðil, kapatýnca göreyim!